Edozein konpainia eszenikoaren ibilbidean badago une bat bultzada bat behar duena. Denbora izan daiteke, laguntza, sareak, estreinaldiak dakarren presiorik gabe ikertzeko baliabideak. Espazio hori da hain zuzen Harrobiak urteetan eraikitzen ari dena, eta haren Eszenabide eta Trantsizioak programek edizio bakoitzean gauzatzen dutena.
Harrobia Eskenaren apustu gisa jaio zen, sormen emergente eta garapenean dagoenaren laguntza-ekosistema erreal bat sortzeko. Laborategi bat esanahi hertsienean: zerbait frogatzen den, huts egiten den, zuzentzen den eta berriro probatzen den lekua. Bilboko egoitza entsegu-, topagunea- eta egoitza-espazio fisiko gisa funtzionatzen du, baina programa askoz gehiago da lau horma baino: mentoretzaren, baliabide teknikoen, sektore profesionalarekin konexioaren sare bat.
Eszenabide ekosistema horren oinarrietako bat da. 2026an ospatu den zortzigarren edizioan, 33 proposamen jaso ditu —historiako kopuru errekor—, eta horrek erakusten du deialdiak trakzioa eta sinesgarritasuna irabazi dituela sektorearen barruan. Bilakaera esanguratsua da: 2019ko 5 proposamenetatik 2026ko 33etara, 2020ko 17ak, 2022ko 26ak eta 2025eko 32ak igaro ostean. Urtero, konpainia gehiago fidatzen dira Eszenabidez beren garapen-proiektuak aurkezteko espazio gisa.
Eszenabiden sartzen diren proposamenak euskal eszenak berak bezain anitzak dira: antzerkia, dantza, performancea, zirkua, kale antzerkia, antzerki gestuala. Ez dute formatu bera; garapen-estadio berbera dute komunean. Ideia artistiko sendo gisa dagoeneko existitzen diren baina ikuskizun bihurtzeko bultzada zehatz bat behar duten proiektuak.
Trantsizioak Harrobiaren beste apustu handia da, eta logika osagarri batekin funtzionatzen du. Eszenabidek sormenaren lehen faseetan dauden proiektuak laguntzen baditu, Trantsizioak beren ibilbideko trantsizioko unean dauden artistekin lan egiten duen talentua programak da. Seigarren edizio honetan, programak bere metodologia landu du eta profesionalizaziorantz begiratu argi bat finkatu du. Artearen negozioa.
Programa hauek bereziak egiten dituena ez da soilik sartzen diren konpainiei eskaintzen dietena. Sektore osoan duten efektua da: laguntza-kultura bat sortzen dute, poliki-poliki aldatzen ari dena Euskadin sormen eszenikoaren ulerteko modua. Harrobiaren historia, nolabait, euskal sektore eszenikoek azken urteetan beren buruari buruz ikasi dutenaren historia da: berrikuntza ez dela bakarrik sortzen, talentua azpiegitura behar duela, eta prozesuetan inbertitzea emaitzetan inbertitzea dela.
Laborategia irekita jarraitzen du.
