Eskenako bazkideen 2026-27 denboraldiak badu estreinaldi-data, eta indartsu dator. Datozen hilabeteetan eszenatokira igoko dira hilerri batean girotutako musikal bat, gorpu baten inguruko komedia beltz bat, Bilboko auzo bateko diktadore bat, jasanezina den turista bat, formatu berriekin arriskatzen diren konpainiak eta, baita ere, hogei urte geroago, Rocío Dúrcalen itzulera eszenatokietara. Hona hemen, dagoeneko konta daitekeenarekin, denboraldi berriaren errepasoa.
Heriotza abiapuntu.
Demode Produkzioak konpainiak uda honetan estreinatu du RIP, azken musikala, eta izenburuak berak ematen du nondik nora joango den pista: musikala da, bai, baina hilerri batean girotutakoa. Jonek lurperatzaile gisa egingo duen lehen laneguna du, Braulioren alboan; erretiroa hartzeko zorian dagoen beteranoa da Braulio, eta lanbidea ulertzeko modu oso berezia du. Haren arabera, hilarri bakoitzaren atzean maitatu zuen norbait dago, huts egin zuen norbait, beldurra izan zuen norbait edo, besterik gabe, ahal zuen moduan aurrera egiten saiatu zen norbait. Hortik abiatuta, benetako istorioak erabiltzen ditu ikuskizunak: ezinezko maitasunak, gerra zentzugabeak, inork gogoratuko ez dituen heroikotasunak, heriotza harrigarriak edota espero baino mihi zorrotzagoa duten epitafioak. Horrela, hilerria munduko lekurik hileta-giro gutxienekoenean bihurtzen da. Hiru aktore-abeslari, zuzeneko musika eta bi bertsio, euskaraz eta gaztelaniaz. Hurrengo geltokia?Getxoko Muxikebarri, 2026ko urriaren 8an. Halloween girotzen hasteko plan ezin egokiagoa.
Musikal itxurako hileta bat gutxi balitz, Tanttaka Teatroa eta Txalo Produkzioak elkartu egin dira Rigor Mortis sortzeko, beste obra batzuk amaitzen diren lekuan hasten den komedia: gorpu batekin. Rufino ahoa zabalik duela hil da, eta, izenburuak ohartarazten duen bezala, zirrikitu horretatik aterako dira familiaren sekretu guztiak. Hildakoaren inguruan bilduko dira haren alarguna (Aizpea Goenaga), iloba (Garazi Urkola), gizonezko gorputzean jaiotako emakumea den bizilagun bat (Joseba Apaolaza) eta testuaren egilea bera, Dorleta Urretabizkaia, oholtza gainean hura ere. Urretabizkaiak Antzerkigile Berriak saria irabazi zuen testu honekin 2022an, Victoria Eugenia, Principal eta Arriaga antzokiek bultzatutako ekimenaren barruan. Orain, Mireia Gabilondoren zuzendaritzapean, lana Donostiako Antzoki Zaharrean estreinatu berri da eta biran jarraituko du; dagoeneko baieztatuta du geldialdia Gasteizko Nazioarteko Antzerki Jaialdian Bilboko Arriaga Antzokian ere ikusi ahal izango da . Bere tesia, laburbilduta: heriotzaz barre egitea ez da hildakoaz barre egitea, haren aurrean bizirik daudenek egiteko eta isiltzeko gai diren guztiaz baizik.
Tiranoak txapela eta maleta hartuta.
Heriotzak komediarako ematen badu, botereak tragediarako ematen du, satirarako bokazioarekin gainera. Pabellón Nº6ko Gazte Konpainiak Bertolt Brechten Arturo Uiren igoera geldiezina lanarekin ausartu da, nahiz eta oraingoan ez den beharrezkoa hogeita hamarreko hamarkadako Alemaniara bidaiatzea: ekintza zuzenean Bilbora ekarri dute. “Gangsterren hiri ospetsu” honetan, Patata Partzuergoko oligarkek Canino alkate errespetagarriarengana joko dute, krisi ekonomiko betean mailegu “errugabe” bat eskatzeko. Ustelkeria bera izango da, ordea, Arturo Ui eta haren taldearen anbizioak gora eramango dituen eskailera. Galder Irustak egokitu eta zuzendu du lana, eta Patxo Telleríak egin du euskarazko bertsioa.Arriaga Antzokian estreinatuko da eta ondoren Zorrotzaurreko egoitzara iritsiko da.
Denboraldiko beste tiranoak armada gutxiago eta argazki-kamera gehiago daramatza. Marie de Jongh euskal konpainia, areto-antzerkian eta maskara-antzerkian espezializatua, kalera atera da lehen aldiz Bo Familia lanarekin, uda honetan FiraTàrregan estreinatua. Protagonista Bo jauna da: turista zakarra, agintaria eta, aitortu beharra dago, nahiko dibertigarria. Bere bizitza osoan ez du sekula “ezetzik” jaso. Herriz herri bidaiatzen du bi zerbitzari zaharrekin, eta inoiz ezer mesedez eskatu behar izan ez duenaren despotismoz tratatzen ditu. Klownaren eta maskararen atzean botere-abusuari eta morrontzari buruzko hausnarketa dago, eta bide batez, azkenaldian guztiok zuzenean sumatzen ari garen turistifikazioaren gaia ere ukitzen du.
Mugimenduaren bidez kontatzea.
Aldaketa Dantza Konpainiak El mambo que llevamos dentro estreinatuko du LABO GEO zikloaren barruan. Hirugarren edizioa du ekimenak, eta dantza garaikidea Gipuzkoako herri txikietara eramaten jarraitzen du: irailaren 26an eta 27an, Larraulen eta Alkizan. Izenburua bera asmo-adierazpen oso bat da: badago azaldu ezin den erritmo bat, dantzatu egiten dena, eta pieza hau zuzenean horren bila doa.
Hika Teatroak, bestalde, Azken Dantza aurkeztuko du, helduen gorputz bateko hezurren soinuetatik abiatuta sortutako pieza. Agurtzane Intxaurragaren zuzendaritzapean 37 urteko ibilbidea egin ondoren, konpainiak poesia bisuala ia inor begiratzera ausartzen ez den tokietara eramaten jarraitzen du: eskeletora.
Eta Kulunka Teatroaren lan berria ere izango dugu. Aurten, gainera, zailena egitera ausartu dira: arrakasta eman dien formula apurtzera. Konpainiak nazioartean izena egin zuen hitz bakar bat ere erabiltzen ez zuen maskara-antzerkiko trilogia batekin, André y Dorine, Solitudes eta Forever lanekin. Orain Herencia estreinatuko dute, Quitamiedos lanaren ondoren maskara guztiak kentzen dituen ikuskizuna. Urriaren 17an Donostiako Principal Antzokian ikusi ahal izango da, eta urriaren 28an Bilboko Arriaga Antzokian. Familiaren barruan gertatutako tragedia batetik abiatzen da obra, eta ordubete pasatxoan etxe barruan belaunaldiz belaunaldi heredatzen den indarkeria bezain gai deseroso bati aurrez aurre begiratzen dio.
Banatzaileak ez du amore ematen.
Komediarako tokia ere badago. Hortzmuga Teatroak, kale-antzerkian ibilbide luzea duen konpainiak, Alonsoren gorabeherekin jarraitzen du. Ultra Express enpresako mezularirik gogotsuena eta kaotikoena da Alonso; eta Ultra Express, aurkitzea ezinezkoa izan arren, edozein gauza edozein pertsonari entregatzeko gai den enpresa bakarra. Bere amets handiena Urrezko Mezulari bihurtzea da, mezularirik ausartenei bakarrik ematen zaien bereizgarria. Irailean, Hortzmugak bere abenturen bigarren zatia eramango du Barakaldora, lehenengoan hain ondo funtzionatu zuen formula berarekin: umore fisikoa, ekintzan bete-betean sartzen den publikoa eta emanaldi bakoitzean misio ezinezko bat.
Erregina bat itzuli da.
Eta amaitzeko, omenaldi handi bat. Txalo Produkzioak euskal zirkuituetan lan egiteaz gain, eskala handiagoko ekoizpenetan ere aritzen da, eta horren erakusgarri da Inolvidable, Rocío Dúrcal hil zenetik hogei urte betetzen direnean sortutako lana. Proiektuaren berezitasuna oholtzara nor igotzen den da: Carmen Morales, abeslariaren alaba, lehen aldiz arituko da ekoizle eta protagonista gisa. Juan Carlos Rubiok idatzi eta zuzendutako muntaiak ez du Dúrcal imitatu nahi; haren historia zeharkatu nahi du, Alejandro Verarekin batera. Lana urriaren 2an estreinatuko da eta ondoren Estatu osoko bira egingo du, 2027ko udaberrian Madrilera iritsi arte. Eta gure inguruan? Besteak beste, hilaren 18an Serantes Kultur Aretoan ikusi ahal izango da.
Aurreko guztia, oraingoz, konta daitekeenaren zatia baino ez da. 2026-27 denboraldiak hazten jarraitzen du, eta Eskenako kide diren konpainiek erreportaje honetan kabitzen diren baino estreinaldi gehiago dituzte oraindik gordeta. Beraz, ez galdu bistatik gure bazkideak: onena, antzerkian ia beti gertatzen den bezala, oholtzara ateratzeko zorian dago.
Comparte!!
Últimas entradas
Agenda
